‘Deze rijke Chinezen kunnen net zo goed hun eigen teennagels afknippen in plaats van het doden van de neushoorn’

Dit is deel 1 van het herschrijven van de column van Art Rooijakkers uit Het Parool.

De tweeling Puk en Keesje, geboren in 2017, zijn kinderen van de 21ste eeuw. Wat houdt dat in en hoe ziet hun leven er straks uit? Dit is wat vader en presentator Art Rooijakkers zich afvroeg en daarom gingen journalisten Jelle van de Steeg , Mirre van der Vegte en Femke Veltenaar op onderzoek uit. Met vandaag: gaan de dochters van Art over 50 jaar nog een gorilla in het wild zien?

De ‘International Union for Conservation of Nature and Natural Resources’, heeft een rode lijst vrijgegeven waarin ze overzichtelijk maken hoeveel én welke plant- en diersoorten bedreigd worden. Ook de NOS heeft een artikel gewijd aan deze lijst van de IUCN. In dat artikel worden een aantal dieren benoemd die het meest worden bedreigd en waarvan nog maar zo’n 50 volwassen exemplaren op de wereld aanwezig zijn. Een aantal van de dieren die worden benoemd zijn de Javaanse Neushoorn (populatie: 60), de Zuid-Chinese tijger (populatie:  onbekend)  en de Californische Bruinvis (populatie: 30). Deze dieren zijn er zo slecht aan toe, dat ze naar verwachting de komende jaren zullen uitsterven.

Het is een sombere gedachte, dieren sterven uit en het tropisch regenwoud wordt gekapt. De dieren blijken er dus ernstig aan toe te zijn. Maar kunnen we dan niets doen aan dit verschijnsel? We spraken met Simon Vink, woordvoerder van het Raad van Bestuur van de Wageningen Universiteit over klonen van dieren. Hij benoemt “Je zou zelfs uitgestorven dieren terug kunnen krijgen. Uit fossielen kan er DNA gehaald worden om te klonen.” Maar waarom doen we dat dan niet? Volgens hem ligt het probleem voornamelijk bij de leefomgeving van de dieren. “In de dierentuin fokken ze tijgers als een malle, te veel zelfs. Het probleem bij de tijgers zit hem in de habitat waarin ze in het wild leven, want deze gebieden zijn aan het verdwijnen.”

Dat de mens verantwoordelijk is voor extreem veel dierenleed is wel duidelijk als we kijken naar het doden van dieren voor het ivoor. Op internet vonden we verschillende uitspraken over dit onderwerp, zoals: ‘Soms schieten de stropers de laatste olifanten af, enkel voor het ivoor of de laatste neushoorns, omdat rijke Chinezen denken dat hun potentie er op vooruit gaat. In feite hadden deze ‘domme rijkaards’ ook hun afgeknipte nagels kunnen vermalen tot poeder en ze hadden hetzelfde bestanddeel als uit de hoorn van de neushoorn gehad. ‘ ( Deze uitspraak is van Guido Sparreboom en hij schrijft artikelen voor groennieuws.nl ) Een sterke uitspraak, maar klopt dit wel? Volgens Simone Eckhardt, oprichtster van stichting SPOTS die zich inzetten voor de cheeta , zit hier zeer zeker een kern van waarheid in. De mensennagels functioneren als een ‘koekje van eigen deeg’, zo vertelt Eckhardt. Onze nagels bestaan net als de hoorn van een neushoorn uit keratine. Deze stof heeft medisch gezien geen enkele waarde, maar daar denkt de traditionele Aziatische geneeskunde anders over.

Maar hoe zit het dan met de gorilla, het meest menselijke dier op onze planeet? We vroegen het aan  Gorilla Stichting Nederland, en dankzij hen bleek er gelukkig nog een sprankje hoop te zijn. ‘Hoogstwaarschijnlijk leven er over vijftig jaar nog gorilla’s en is de kans groot dat ze nog te bezichtigen zijn . Zowel in het wild als in de dierentuin. Alleen zijn er nu nog veel meer verschillende soorten gorilla’s. Over 50 jaar zal de gorilla nog maar uit twee ondersoorten bestaan in plaats van vier: de laagland gorilla en de berggorilla.’

De Braziliaanse onderwijshervormer, pedagoog en andragoog Paulo Freire zei ooit: ‘Terwijl dieren zich aanpassen aan de wereld om te overleven, veranderen mensen de wereld teneinde méér te zijn.’ En dat lijkt ons nog niet zo’n gekke uitspraak. Daar waar de gorilla’s soorten verliest, proberen ze zich telkens aan te passen aan de wereld die wij, de mensen, hardhandig aanpakken omdat we telkens ‘meer’ willen.

We kunnen alleen maar hopen dat Puk en Keesje in de toekomst deze aarde kunnen blijven ontdekken, op een manier die zowel voor mens en dier aanvaardbaar is. Daar gaan we voor.

Dit is mijn eerste herschreven versie van de column van Art Rooijakkers in Het Parool.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *