Het ansichtkaartenproject – Hoe het is gegaan

Het lijkt nu een eeuwigheid geleden dat ik met dit idee kwam. Het was een enorme gok, ik had namelijk geen idee of het wel of niet ging lukken. Ik moet bij deze productie gedwongen de touwtjes uit handen geven, door het verhaal te laten vertellen door vreemde mensen die ik nog nooit heb gezien of gesproken. Voor een perfectionist als ik een knap lastige taak! Maar dat heeft dit project ook wel weer z’n charme gegeven denk ik.

Wat ben je aan het doen Femke?

Onzekerheid, dat is het eerste dat in mijn hoofd opkomt. Ik had nog 4 weken om hier iets van te kunnen maken. En het enige waar ik op kon rekenen is dat ik zélf kaarten had verzonden, maar of ik er ook daadwerkelijk weer op tijd terug zou krijgen, was nog maar de vraag. Dom, dacht ik zelf. Want welke aardappel begint er nú aan een project zonder zekerheid. Ik moest denken aan wat Sophie mij op een van de laatste schooldagen vertelde: ‘Fem, jij heb bij een productie altijd alles van te voren als zó ingecalculeerd en bedacht. Misschien leuk om dat eens los te laten.’ Nou Sophie, bij deze heb ik dat gedaan.

De productie

Ik heb voor ik aan de productie begon, uitgebreid verteld wat mijn visie was. Ten eerste ben ik ontzettend blij dat deze productie er uiteindelijk wel is gekomen. Ik ben tóch op tijd begonnen. Het is nu voornamelijk een fotoreportage geworden met de tekst op de kaarten zelf herhaald. Het is nu 1 dag voor de deadline en ik moet mezelf er bij neer gaan leggen dat ‘dit het is’. En dat zeg ik dan niet vanuit een bepaalde negativiteit, want wat ik in mijn hoofd zag, staat nu ook daadwerkelijk op mijn blog.

Mijn plan ( 28 juli 2019 ):

Ik ga kijken uit welke landen de kaarten komen die ik mag gaan ontvangen. Iedere kaart ga ik fotograferen, waar ik dan vervolgens weer een reportage van maak, met een stukje tekst. Het belangrijkste is dat de kaart het verhaal vertelt. Dat diegene die de kaart heeft geschreven zijn of haar verhaal kwijt kan.

Dit is gelukt.

Overige plan ( 28 juli 2019 ):

Als ik een beeld heb vanuit welke landen de kaarten die ik heb mogen ontvangen komen, kan ik de antwoorden vergelijken met de culturen en gewoontes van de mensen waaruit de kaart komt.

Hier moest ik keuzes maken. En terwijl ik het las begon ik ook te twijfelen. Hoe mooi is om de mensen en de foto’s het verhaal te laten vertellen. Is het nodig om uitleg te geven? De kaart zegt genoeg, het verhaal wordt verteld, het land staat er bij, en het is denk ik de kunst om mensen zelf te laten nadenken over wat ze zien. Moet ik het gaan voorkauwen? Hoe tof is het dat iemand uit Duitsland, een land met een antisemitisch verleden en met nog steeds een probleem als het gaat over het groeiende extreem rechtse gedachtegoed , een kaart stuurt met ‘Fuck off rassismus!’ en een tekst over dit onderwerp. Dat spreekt voor zich lijkt mij.

Ik heb tijdens het maken van dit project gewerkt met:

  • Adobe Photoshop
  • Postcrossing.com

Wat ik er nog meer uit had kunnen halen / wat ik nog zou willen doen.

Ik ben blij, maar het kan áltijd beter. Ik zou het liefst nog meer uit dit project halen. Ik heb nog zoveel ideeën! Ik zou dit bijvoorbeeld graag zo willen vormgeven dat het regelrecht in een tijdschrift geplaatst zou kunnen worden. Óf ik zou het graag interactief willen maken. Denk aan het gebruik van ThingLink. Dat was eigenlijk mijn idee en ik baal er eigenlijk van dat dit nu vóór de deadline niet meer gaat lukken.

Met ThingLink zou ik iedere kaart op een wereldkaart willen plaatsen, zo zou je vervolgens kunnen zien hoe ver de kaart heeft moeten reizen en uit welk land/stad de kaart komt. Daarna kun je zien wat voor land het is waar de kaart vandaan komt. Denk aan: Is het oorlog/ heerst er veel ongelijkheid tussen arm en rijk / is er sprake van een monarchie/ etc. ? Door de informatie van het land te kunnen bekijken, kun je het vergelijken met de quote die op de kaart wordt gedaan. Wat zegt dit over het land? Wat voor beeld geeft dit de lezer?

Dat leek mij de ultieme productie. Toch ben ik voor nu tevreden. Het uitbreiden met ThingLink kan altijd nog. Daar ga ik wel voor!

Tot de volgende!

Femke

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *