Ik ben de man met de hamer tegengekomen – Mijn belofte voor deze zomervakantie

Daar lig ik dan. Totaal verslagen door de zwaartekracht. Nooit gedacht dat ik dit nu op deze manier zou moeten schrijven, liggend in bed met de gordijnen een klein stukje open, omdat er een hamer van 1,5 meter hoogte boven op mijn hoofd is gevallen. Ik vraag mezelf vaak af waarom dat het leven gaat zoals het gaat. Vervolgens hou ik mezelf vooral vast aan de gedachte dat alle tegenslagen in het leven te overwinnen zijn en ruimte gaan maken voor de mooiste ervaringen en momenten. Dat is wat mij op de been houdt, maar ik ben diep gezonken. Mijn hoofd heeft moeite zich te concentreren en ik voel me in het nauw gedreven, maar mijn drang om te slagen is groter. Daarom schrijf ik hier en nu mijn belofte voor deze vakantie. Een vakantie waar ik nóg meer stappen moet gaan zetten en toch óók een grote stap terug moet doen.

De avond vóór dit gebeurde stond ik nog te dansen op Stratumseind ( uitgaansgebied in Eindhoven ) met een vriendin. Dat was voor het eerst dat ik mijn hoofd even ‘uit’ kon zetten. Ik stond als een gek te de dansen op de muziek tussen de felle lichten, en dacht even niet aan alle nare dingen. Ik kwam zo tot de conclusie dat ik door m’n assessment niet te halen niet ‘dom’ was of had ‘gefaald’, zoals ik mezelf wel al die tijd had ingepraat. Het was gewoon een teken dat ik niet genoeg van mezelf had laten zien, maar dat het er wel in zat! Ik was in de wolken door de rust die ik kon voelen in mijn lijf terwijl ik daar stond te dansen. Ik had een plan, ik had ideeën, niemand ging mij tegenhouden, ik ga voor dat papiertje!

En zo denk ik er natuurlijk nog steeds over! Maar ik moet een balans gaan zoeken tussen herstellen en knallen. Ik zou ook kunnen kiezen om dit alles los te laten, gewoon zomervakantie te vieren en mijn propedeuse te halen in het volgende jaar, want die optie heb ik. Maar ik vind dat ik het net zo verdien om in september tussen mijn klasgenoten in het Deprez te staan met een glaasje bubbels terwijl ik mijn papiertje ontvang. Dus daar hou ik mezelf aan vast. Ik ga doen wat ik kan, zoals ik altijd doe. Maar moet voorzichtig zijn als het gaat over opzoeken van mijn grenzen.

Mijn belofte

* Klassenvertegenwoordiger zijn heeft ook veel mooie dingen en ervaringen opgeleverd! Maar als ik terugkijk op het assessment had ik mijn tijd anders moeten indelen.

Alles komt goed. Daar gaan we voor.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *