Werken vanuit je eigen huis – De voortgang

Mijn interview met Ans zit erop en de foto’s zijn gemaakt. Alle informatie ligt klaar, en het is nu zaak om alles samen te voegen. Ik ben enorm blij met het eindresultaat dat eraan komt, maar er bleef iets kriebelen. Ik kon nog geen voldoening voelen. De twijfel sloeg toe. Misschien was ik te eigenwijs of te perfectionistisch aan het doen. Ik begon er met anderen over te sparren en kwam er vervolgens achter dat ik er misschien telkens naar verlang om een uitzonderlijk onderwerp te kiezen. Mogelijk had ik dat nu niet gedaan, zeker gezien de tijd die ik nog over heb, en de tijd die ik in de tussentijd door omstandigheden met verloren. Maar niet elk journalistiek verhaal hoeft van wereldformaat te zijn werd mij verteld. En daar probeer ik mezelf bij neer te leggen. Iedere kleine stap is ook een stap.

Ik wist dat ik mijn interview wilde verwerken in een soort ‘tijdschrift vorm’. Na wat speurwerk kwam ik er achter dat hét programma om dan te gebruiken Adobe InDesign was. Een programma waar ik nog nooit mee had gewerkt, maar het leek mij het proberen waard! In het begin heb ik onderschat hoe lastig het eigenlijk is om een nieuw Adobe programma onder de knie te krijgen. Maar op dit moment klik ik gewoon op alle knopjes tot ik de juiste heb gevonden. Ook het kijken van video’s helpt mee. Nu hoop ik ook deze minder diepgaande productie toch in een ‘Femke jasje’ te gieten. Mogelijk maak ik het mezelf moeilijk, maar het proberen en het leren van iets nieuws, blijft altijd een leuke uitdaging. Ik doe mijn best en hoop er iets moois van te maken.

Hierboven zie je nog een grove uitwerking van het interview. Natuurlijk nog vol tikfouten en andere gekke dingen. Maar dit wilde ik toch even delen om het proces vast te leggen.

Tot de volgende,

Femke

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *